تاريخچه مرکز

مرکز تحقیقات شیلاتی خلیج فارس در سال 1356 تأسیس گردید. فعالیتهای تحقیقاتی این مرکز از بهمن ماه همان سال شروع شد . این فعالیتها در قالب طرح تحقیقاتی در خصوص ارزیابی ذخایر کفزی خلیج فارس با همکاری شش کشور حاشیه خلیج فارس (عربستان سعودی ، کویت ، عراق ، قطر ، بحرین و امارات متحده عربی) و مشارکت سازمان خواربار جهانی (فائو) انجام پذیرفت . پس از پایان طرح منطقه ای ، از سال 1358 مرکز فعالیتهای تحقیقاتی خود را در خصوص میگو متمرکز نمود و با استفاده از اطلاعات حاصل از این ذخیره ، محدودیت هایی جهت ممنوعیت صید در ماههای تخمریزی برای حفاظت بهتر از این آبزی به مورد اجرا گذاشت. در سالهای بعد پروژه هایی در خصوص امکان تکثیر و پرورش میگوی ببری ، ارزیابی ذخایر کفزیان ، بیولوژی گونه های کفزی در معرض خطر ، امکان صید گونه های سطحزی توسط تور ترال میان آبی و پرساین ، تهیه سیستم آمار آبزیان ، آلودگیهای آلی و معدنی ، بررسی و شناسایی بیماریهای میگو ، مولد سازی میگو و بالا بردن تولید لارو از هر مولد ، بالا بردن توان تولید حوضچه های پرورشی و تحقیق در خصوص  اثرات فاضلاب های حوضچه های پرورش بر ساحل به مرحله اجرا گذاشته شد. در حال حاضر این مرکز با نام پژوهشکده میگوی ایران فعالیت می نماید.

امکانات شناوری

فعالیتهای تحقیقاتی مرکز در طرح منطقه ای با شناور تحقیقاتی لاور (لاوان) 3 شروع گردید. این شناور مجهز به تور ترال کف و با ظرفیت 200 تن در آبهای ایرانی خلیج فارس در طرح منطقه ای به کار گرفته شد. پس از آن نیز شناور لاور 2 و قایق مروارید در اجرای پروژه های مرکز بکار گرفته شدند. در حال حاضر پژوهشکده میگوی کشور از شناورهای زیر در اجرای پروژه ها استفاده می نماید.

شناورهای لاور 2 و 3 هر یک به طول 5/23 متر - عرض 7 متر - آبخور 65/3 - سرعت 5/12 گره دریایی - ظرفیت 22 نفر - مجهز به تور ترال کف ، راهیاب ، سونار ، اکوساندر و تجهیزات ناوبری .

شناور فردوس به طول 5/45 متر و عرض 10 متر - آبخور 8/3 متر - سرعت 12 گره دریایی - ظرفیت 28 نفر - مجهز به تور ترال کف ، راهیاب با مانیتور ، دستگاه جایروب ، ماهی یاب EK500 و سایر وسایل کمک ناوبری .

قایق مروارید 23 فوت با ظرفیت 4 نفر.